پل مدولار بیلی با عابر پیاده

قرار دادن عابران پیاده و کامیون های سنگین در یک گذرگاه رودخانه ایده بدی است و اکثر کدهای ایمنی موافق هستند. پل بیلی مدولار با پیاده‌روی عابر پیاده این مشکل را حل می‌کند و به ترافیک پیاده راه می‌دهد که در کنار وسایل نقلیه محافظت می‌شود و با چیزی محکم‌تر از یک خط رنگ شده از هم جدا شده است. در پل‌های روستایی، مسیرهای مدرسه، گذرگاه‌های پارک و مسیرهای انحرافی شهری، این جدایی اغلب یک الزام است تا یک زیبایی.

مسیر پیاده روی روی براکت های کنسولی که به بیرون خرپا پیچ شده است، با عرشه، نرده و سطح ضد لغزش خود سوار می شود. خرپا اصلی و عرشه وسیله نقلیه استاندارد بیلی هستند، بنابراین اضافه کردن مسیر پیاده روی بسیار کمتر از ساخت یک پل عابر پیاده جداگانه در کنار آن است.

ترافیک عابر پیاده و وسایل نقلیه از هم جدا شده است. پل مدولار بیلی با مسیر پیاده روی این امر را کاربردی می کند.

راهروی روی براکت های کنسول بیرون خرپا.

روکش ضد لغزش و نرده های دوتایی.

می توان از یک یا هر دو طرف اضافه کرد.

پل اصلی بیلی استاندارد باقی مانده است.

الزامات ایمنی عابر پیاده را برآورده می کند.

خرپا اصلی کار معمول خود را انجام می دهد: بارهای وسیله نقلیه از طریق ریسمان ها و تیرهای متقاطع به گره های پانل پایین می آیند و به نیروهای وتر و مورب تبدیل می شوند. مسیر پیاده روی یک مشکل جداگانه و ساده تر است. براکت‌های آن به وتر بیرونی پیچ می‌شوند و به‌عنوان کنسول کوتاه کار می‌کنند، بنابراین بارهای آن‌ها به‌عنوان خمش موضعی به پانل خرپایی می‌رسند و به‌عنوان بار نقطه‌ای روی وتر بررسی می‌شوند تا به عنوان بخشی از تحلیل دهانه اصلی. پل مدولار بیلی با مسیر عابر پیاده برای این کار ساخته شده است.

از آنجایی که مسیر پیاده روی خارج از محدوده ترافیکی قرار دارد، هرگز به عرض عرشه خودرو نمی خورد. نرده و مانع کار آشکاری را انجام می دهند که از سقوط و محافظت از عابران پیاده در برابر کامیون های عبوری محافظت می کند. یک امتیاز عملی - کل مسیر پیاده روی را می توان پس از اتمام دهانه اصلی پیچ کرد.

این را بیشتر در پل‌های جاده‌ای روستایی که به عنوان مسیرهای عابر پیاده، گذرگاه‌های دسترسی به مدرسه و جامعه، و پل‌های پارک یا مسیر مشترک با وسایل نقلیه عمل می‌کنند، مشاهده خواهید کرد. همچنین برای مسیرهای انحرافی شهری در حین کارهای جاده‌ای و جاده‌های جزیره‌ای یا روستایی که ترافیک پیاده‌روی زیاد است، و همچنین مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری طولانی‌مدت که باید از رودخانه بدون بودجه برای پل عابر پیاده جداگانه عبور کنند، مناسب است. پل مدولار بیلی با مسیر عابر پیاده برای این کار ساخته شده است.